... حاجیان باز آمدند ....
حاجیان آمدند با تعظیم
شاکر از رحمتِ خدایِ رحیم
جَسته از محنت و بلایِ حجاز
رَسته از دوزخ و عذابِ الیم
آمده سویِ مکّه از عرفات
زده لبّیکِ عُمره از تنعیم
یافته حجّ و کرده عمره تمام
بازگشته به سویِ خانه سلیم
من شدم ساعتی به استقبال
پای کردم برون ز حدِّ گلیم
مر مرا در میانِ قافله بود
دوستی مخلص و عزیز و کریم
گفتم او را «بگو که چون رَستی
زین سفر کردنِ به رنج و به بیم؟
تا ز تو بازمانده ام جاوید
فکرتم را ندامت است ندیم
شاد گشتم بدان که کردی حج
چون تو کس نیست اندرین اقلیم
بازگو تا چگونه داشته ای
حرمتِ آن بزرگوار حریم
چون همی خواستی گرفت اِحرام
چه نیت کردی اندر آن تحریم؟
جمله بر خود حرام کرده بُدی
هر چه مادونِ کردگارِ قدیم؟
گفت«نی»گفتمش «زدی لبّیک
از سرِ علم و از سرِ تعظیم
می شنیدی ندایِ حقّ و جواب
باز دادی چنانکه داد کلیم؟
گفت«نی»گفتمش « چو در عرفات
ایستادیّ و یافتی تقدیم
عارفِ حق شدیّ و منکرِ خویش
به تو از معرفت رسید نسیم؟
گفت«نی» گفتمش «چو می گُشتی
گوسفند از پیِ یسیر و یتیم
قربِ خود دیدی اوّل و کردی
قتل و قربانِ نفسِ شومِ لئیم؟
گفت«نی» گفتمش « چو می رفتی
در حرم همچو اهلِ کهف و رقیم
ایمن از شرِّ نفسِ خود بودی
وز غمِ فُرقت و عذابِ جحیم؟
گفت«نی» گفتمش« چو سنگِ جِمار
همی انداختی به دیوِ رجیم
از خود انداختی برون یکسر
همه عادات و فعل هایِ ذمیم؟
گفت«نی» گفتمش چو گشتی تو
مطّلع بر مقامِ ابراهیم
کردی از صدق و اعتقاد و یقین
خویشیِ خویش را به حق تسلیم؟
گفت«نی» گفتمش به وقتِ طواف
که دویدی به هَروَله چو ظَلیم
از طوافِ همه ملایکتان
یاد کردی به گِردِ عرشِ عظیم؟
گفت«نی» گفتمش چو کردی سعی
از صفا سویِ مروه بر تقسیم
دیدی اندر صفایِ خود کونین
شد دلت فارغ از جحیم و نعیم؟
گفت«نی» گفتمش چو گشتی باز
مانده از هجرِ کعبه بر دل ریم
کردی آنجا به گور مر خود را
همچنانی کنون که گشتی رمیم؟
گفت: از این باب هر چه گفتی تو
من ندانسته ام صحیح وسقیم
گفتم ای دوست پس نکردی حج
نشدی در مقامِ محو مقیم
رفتهای مکّه دیده آمده باز
محنتِ بادیه خریده به سیم
گر تو خواهی که حج کنی پس ازین
این چنین کن که کردمت تعلیم
"ناصرخسرو قبادیانی"
سلام...
ناصر خسرو به استقبال دوستی که از حج برگشته می رود و از او می پرسد تا بداند حج را چگونه به جای آورده است و به چه طریق و با چه نیتی اعمالش را انجام داده است. از احرام و طواف و رمی جمرات و وقوف بر عرفات و قربانی می پرسد. حاجی اما فقط گوش می دهد و سر تکان می دهد که نه. آخر هم ناصر خسرو تاسف می خورد به حالش و می گوید تو فقط رفته ای مکه را دیده ای و آمده ای. رنج سفر را به تن خریده ای و حجی به جای نیاورده ای.
به کعبه گفتم: تو از خاکی منم از خاک
چرا باید به دور تو بگردم؟
نـدا آمد: تو با پا آمدی باید بگردی
برو با دل بیا تا من بگردم
کعبه ی آمال در درون ماست ...
هم او که عیسی ناصری گفت از نفس به شما نزدیک تر است و جبرییل در وحی آیه ای خواند بر محمد که از رگ گردن به شما نزدیکترم...
گاهی با یک بسم الله الرحمن الرحیم به ملکوت اعلی میشود رفت اگر از دل بر آید ...
ای قوم به حج رفته، کجایید؟کجایید؟
معشوق همین جاست، بیایید! بیایید!
معشوق تو همسایه ی دیوار به دیوار
در بادیه سرگشته شما در چه هوایید؟
گر صورتِ بی صورت معشوق ببینید
هم حاجی و هم کعبه و هم خانه شمایید
صد بار ازین راه بدان خانه برفتید
یک بار ازین خانه بر این بام برآیید
گر قصد شما دیدن آن خانه ی جان است
اول رخ آیینه به صیقل بزدایید
احرام چو بستید،از آن خانه برستید
از خرقه ی ناموس به کلی بدرآیید
آن خانه لطیفست، نشان هاش مگویید
از خواجه ی آن خانه نشانی بنمایید
کو دسته ای از گل؟ اگر آن باغ بدیدید
کو گوهری از جان؟ اگر از بحر جدایید
با این همه آن رنج شما گنج شما باد
افسوس که بر گنج شما پرده شمایید
روبند گشایید ز سرپرده ی اسرار
پس خویش بدانید که سلطان،نه گدایید
گنجید نهان گشته در این توده ی پر خاک
چون قرص قمر زابر سیه باز برآیید
سلطان جهان مفخر تبریز نماید
اشکال عجائب که شما روح فزایید
از پرتو رویش دو جهان نور بیابد
تصویر عجائب به چه شیوه بنمایید؟
"مولانا"
وقتی ابوسعید ابوالخیر با مریدانش در راه سفر حج نزد ابوالحسن خرقاني رفت این شیخ بود كه بوسعيد را از حج بازداشت و گفت:اي بوسعيد چرا چنان نباشي كه كعبه به زيارت تو آيد.
گفت:اين مرتبه تو را سزاوار است.
گفت:با ما امشب خلوت ساز
در موافقت به مسجد بنشستند
كعبه بر زَبَر سر ايشان طواف كرد.
بوسعيد حلقة در"كعبه" گرفت و دعا گفت
و شيخ مي گفت
اعوذبا الله من مكر الله اعوذبالله من وسواس الشيطان...
در راه ...
یاحق...
بسم اللّه الرحمن الرحیم